Waar is de moed gebleven!

Waar is de moed gebleven?

Het is een vreemde paradox. Er zijn voorgangers die de Bijbel openslaan en zonder angst spreken over Israël en de vervangingsleer. Anderen zwijgen, of zeggen: “Dat is iets van vroeger.” Waarom durven sommigen uit te spreken dat de kerk Israël niet heeft vervangen, terwijl anderen het volk van God en de Landsbelofte stilzwijgend negeren?

Gods belofte aan Israël is duidelijk. Eeuwig. Onherroepelijk. Er zijn ook christenen die vol vertrouwen in Jezus, de Zoon van God, geloven maar tegelijk niets hebben met Israël. Ze kennen de Joodse Messias – de Verlosser van Israël – niet of weigeren Hem te erkennen als het hart van Gods plan. Hoe rijmt dat? Hoe kan het geloof in Jezus samengaan met een afwijzing van Zijn volk?

Veel christenen hebben een beeld van Israël dat is gevormd door eeuwen van vervangingsleer: de gedachte dat de kerk de plaats van Israël heeft ingenomen en dat Gods belofte van weleer niet meer geldt. Het is een leer die makkelijk te omarmen is, want het confronteert ons niet met de radicale trouw van God. Het is een comfortabele mythe, verpakt in religieuze woorden. Maar de Schrift spreekt anders. Telkens weer zien we dat God trouw is aan Israël, dat Hij Zijn plan niet annuleert en dat Zijn liefde voor Zijn volk onverbrekelijk is.

Er is moed nodig om dit te verkondigen. Om te zeggen dat de kerk Israël niet vervangt, dat Gods belofte eeuwig is. Het is niet altijd populair. Soms word je scheef aangekeken. Maar wie de Schrift volledig leest, kan niet anders dan erkennen dat Israël centraal staat in Gods plan. Niet als voetnoot, niet als symbool, maar als levende, ademende realiteit van Zijn trouw.

Hoe is het verder mogelijk dat kerken een Palestijnse vlag in de kribbe leggen? Een symbool van de geboorte van Jezus – de Messias van Israël – en daar ligt een vlag van een ander volk!. Heeft iemand ooit stilgestaan bij wat dat zegt over ons begrip van Gods plan? Is het niet vreemd dat we vol lof zingen over Jezus, terwijl we Zijn volk negeren?

Liefdevol zijn betekent ook eerlijk zijn. Het betekent onze blinde vlekken erkennen en bereid zijn ongemakkelijke waarheden onder ogen te zien. Liefdevol zijn betekent dat we het volk van God niet negeren, maar hun geschiedenis, lijden en hoop erkennen. Liefdevol zijn betekent dat we de vervangingsleer loslaten en ruimte maken voor Gods volledige waarheid.

Christenen, predikanten, gelovigen: durf te spreken. Durf te verkondigen dat Israël niet vervangen is. Durf te erkennen dat Gods belofte eeuwig geldt. Durf de Schrift volledig te lezen en volledig te leven. Half waarheid spreken is gevaarlijk, en zwijgen is comfortabel – maar het weerspreekt de trouw van God. Durf Israël te erkennen zoals God het erkent. Durf eerlijk te zijn, ook als het tegen de stroom ingaat. Durf Gods plan volledig te omarmen, zonder halve waarheden.Laten we moedig zijn. Laten we Gods belofte aan Israël eren, vieren en doorgeven. Niet uit angst, maar uit liefde. Niet uit verplichting, maar uit erkenning van Gods onveranderlijke trouw.

Ook in 2026 blijft de Bijbel onveranderd en gezaghebbend. Haar woorden zijn geen tijdgebonden teksten, maar eeuwige richtlijnen die spreken tot ieder hart dat zoekt naar waarheid en leven. Christus, de Heiland en Verlosser, staat onveranderlijk centraal – niet alleen in de Bijbel, maar ook in het leven van Gods Volk. Zijn liefde is eeuwig, Zijn belofte van verlossing onwankelbaar, een baken van hoop te midden van een wereld die vaak wankelt in twijfel en onzekerheid.

Jeruzalem, de heilige en eeuwige hoofdstad van Israël, behoort onmiskenbaar aan het Joodse Volk. Deze stad is meer dan stenen en straten; het is het hart van een volk, doordrenkt met geschiedenis, geloof en onverbrekelijke verbondenheid met God. Het is een waarheid die niet kan worden herschreven door politieke agenda’s of internationale druk. De bewering dat Jeruzalem aan anderen zou toebehoren, bijvoorbeeld aan het Palestijnse volk, kan de diepgewortelde realiteit en het heilige erfgoed van het Joodse Volk niet veranderen.

Jeruzalem blijft het symbool van Gods trouw, het middelpunt van eeuwenoude beloftes en het levende bewijs dat Zijn Woord stand houdt, zelfs wanneer de wereld probeert te verdraaien wat eeuwig waar is. In deze stad, die al duizenden jaren de blik van gelovigen trekt, wordt de kracht van geloof, geschiedenis en identiteit samengebald – en dat zal ook in 2026 en daarna onveranderd blijven.

Jezus kwam voor Israël. Altijd. Onveranderlijk. Voor altijd!Dus mijn vraag voor het nieuwe jaar 2026: hoe sta jij? Kies je voor populaire meningen, symbolen en politieke statements? Of erken je de Bijbelse waarheid? Durf je Gods belofte aan Israël te eren, vieren en doorgeven?

Shalom Dre