Abraham, oorspronkelijk Abram genoemd, staat centraal in het jodendom en christendom. Hij is de stamvader van het volk Israël en een voorbeeld van geloof (Genesis 12:1-3). Abraham werd geboren in de stad Ur in Chaldea, een belangrijke stad in het oude Mesopotamië, in wat nu het zuiden van Irak is (Genesis 11:27-28). Volgens de Bijbel was zijn vader Terach, een afstammeling van Sem, een van de zonen van Noach. Over zijn moeder wordt niets vermeld (Genesis 11:31).

Abraham groeide op in een samenleving die meerdere goden vereerde, maar God riep hem op om zijn land achter te laten en naar een nieuw land te reizen dat Hij hem zou laten zien (Genesis 12:1). Deze roeping markeert het begin van een levenslange reis van geloof en gehoorzaamheid. Abraham trouwde met Saraï, later Sara genoemd (Genesis 17:15-16), en samen kregen ze Isaak, die pas op hoge leeftijd geboren werd (Genesis 21:1-3). Naast Isaak had Abraham ook andere kinderen, waaronder Ismaël, die hij kreeg met Hagar, de slavin van Sara (Genesis 16:15). Meer over Ismaël en zijn leven kun je verder op deze site ontdekken.