"Ze zijn je vergeten te vergassen”

"Ze zijn je vergeten te vergassen”

Sta even stil bij deze harde woorden: "Ze zijn je vergeten te vergassen!"                                                                                                            Woorden die deze week nog bij voetbalwedstrijden en vandaag de dag in Nederland worden uitgeschreeuwd tegen en over Joodse medeburgers. Niet in een geschiedenisboek. Niet in een documentaire over het verleden. Maar gewoon op straat. Online. Op scholen. Bij demonstraties. In stadions. In het dagelijks leven.

En misschien nog schokkender dan die woorden zelf is de reactie erop. Die blijft uit. Alsof we eraan gewend raken. Alsof het een nieuw normaal wordt. Alsof Nederlandse Joden geacht worden hiermee te leven.

"K****r Jood, Hitler had zijn werk moeten afmaken" wordt nog steeds geroepen in de Nederlandse straten. Mijn hart breekt. En de politiek! die is simpel gezegd “Laf” 

Na 7 oktober 2023 is de haat tegen Israël explosief toegenomen. Dat is een realiteit die niemand hoeft te ontkennen. Maar wat we steeds vaker zien, gaat allang niet meer alleen over kritiek op een regering. We zien hoe de grens tussen anti-Israël en anti-Joods voor sommige mensen volledig is verdwenen.

Nederlandse Joden worden aangesproken over wat er gebeurt rondom Israël. Joodse scholen krijgen extra beveiliging. Joodse instellingen leven achter hekken en camera's. Mensen verbergen hun Davidster. Keppeltjes verdwijnen onder petten. Ouders waarschuwen hun kinderen voorzichtig te zijn met het tonen van hun identiteit.

Spoiler: Er is geen moslima die haar hoofddoek af moet doen, geen islamitische school die niet beveiligd hoeft te worden en geen moslim die in traditionele kleding naar de moskee gaat zonder het risico te lopen te worden uitgescholden of bedreigd.

Schelden en bedreigingen tegen Joden zijn geen kenmerken van een gezonde samenleving. Dat zijn alarmsignalen. Toch lijkt een groot deel van Nederland het niet te willen zien. Want zodra het over antisemitisme gaat, begint onmiddellijk het relativeren.                                             "Ja, maar Israël dan?" Ja, maar Gaza dan? "Ja, maar de politiek dan?"

Alsof Joden eerst een politiek examen moeten afleggen voordat zij bescherming verdienen tegen haat. Geen enkele andere minderheid in Nederland wordt zo vaak geconfronteerd met die reflex.

Er zijn nog ongeveer 60.000 mensen met een Joodse achtergrond in Nederland. Steeds vaker hoor ik om mij heen dat Joden overwegen om terug te keren naar Israël. Geen enkele andere bevolkingsgroep krijgt zo vaak te horen dat de discriminatie waarmee zij te maken hebben eerst moet worden voorzien van een politieke voetnoot. Dat is precies waarom zoveel Nederlandse Joden zich steeds meer alleen voelen staan.

Niet alleen door de haat van extremisten, maar ook door de stilte van Nederland. De stilte van de kerk is misschien nog beschamender. Ja misschien harde woorden, maar de kerk heeft echt niets geleerd van haar verleden. Dat bewijst zich nog steeds!

Antisemitisme komt tegenwoordig niet altijd meer in de vorm die mensen herkennen uit oude geschiedenisboeken. Het komt als intimidatie. Als scheldwoord. Als bedreiging. Als sociale uitsluiting. Als online haatcampagnes. Als het voortdurend ter discussie stellen van de veiligheid en bestaanszekerheid van Joodse mensen. En veel te vaak wordt daar wegkijkend op gereageerd.

Nederland noemt zichzelf graag een tolerant land. Maar tolerantie wordt niet bewezen door mooie woorden tijdens herdenkingen. Niet door ministers en bewindslieden die vooraan bij de rode lijn staan te glimlachen. Niet door PKN-kerkleden die meeblèren in het grote koor. Niet door eindeloze discussies in de Tweede Kamer. Het leidt allemaal tot niets. Wie durft de handschoen op te pakken?                               

Tolerantie wordt bewezen op het moment dat een minderheid onder druk staat. Juist dan. En juist daar schiet Nederland steeds chronisch tekort. Want wat zegt het over een samenleving wanneer een Joodse Nederlander zich afvraagt of het verstandig is een keppel te dragen?

Wat zegt het over een samenleving waarin Joodse ouders hun kinderen waarschuwen voorzichtig te zijn met hun identiteit? Wat zegt het over een samenleving wanneer de zin: "Ze zijn je vergeten te vergassen k****r Jood" niet meer leidt tot collectieve verontwaardiging, maar slechts een nieuwe dag in het nieuws is?

Dat zijn geen incidenten meer. Dat zijn signalen. Tekenen van een maatschappelijk probleem dat groter wordt, terwijl velen liever de andere kant op kijken. Antisemitisme mag nooit normaal worden. Maar precies dat is de angst die veel Nederlandse Joden vandaag voelen.

Niet dat iedereen hen haat. Maar dat te veel mensen de haat zijn gaan accepteren. Dat te veel mensen hun schouders ophalen. Dat te veel mensen excuses zoeken. Dat te veel mensen, en vooral ook veel kerken, zwijgen. De geschiedenis leert dat haat tegen Joden nooit begint met geweld. Het begint met woorden. Met wegkijken. Met relativeren. Met het idee dat het deze keer allemaal wel meevalt. (Dat is de reden waarom ik dit onder de aandacht blijf brengen)

Nederland hoeft geen kant te kiezen in een buitenlands conflict. Maar Nederland moet wél een kant kiezen wanneer zijn eigen Joodse burgers doelwit worden van haat. Want zodra een samenleving accepteert dat haar Joden zich onveilig voelen, heeft zij niet alleen hen in de steek gelaten. Dan heeft zij ook haar eigen waarden verraden. Amsterdam en Utrecht staan daarin voorop.

"Ze zijn je vergeten te vergassen, k****r Jood."                                                                                                                                                           Woorden als deze zijn niet zomaar beledigingen. Ze dragen de echo van een geschiedenis vol vervolging, uitsluiting en onvoorstelbaar menselijk leed.

Mijn hart breekt. Het breekt om het Joodse volk.  Het breekt  om een verrotte wereld waarin Joden nog steeds worden beoordeeld op hun afkomst en identiteit, in plaats van op hun menselijkheid. Wie spreekt zich uit? Wie staat op wanneer Joodse Nederlanders zich niet langer veilig voelen? 

Want zwijgen tegenover haat is niet neutraal. Juist in zulke momenten moeten wij laten zien wie wij zijn en welke waarden wij werkelijk verdedigen: menselijke waardigheid!!

“Hitler had zijn werk moeten afmaken. Ze zijn je vergeten te vergassen, k****r Jood”

Laat NOOIT MEER, OOK NOOIT MEER WORDEN!!

Shalom Dre